Pewnej poprawy można oczekiwać; należy z uwagą śledzić naukowe rewelacje, ale z rezerwą traktować przesadzone doniesienia środków ma­sowego przekazu, cytujących na przykład procentowe dane w oparciu o dziesięcioosobową populację chorych! Jedynym działaniem, skutecznym w stu procentach, pozostanie zapobieganie. Nie potrzeba nic więcej, jeśli sic. wie, co wywo­łuje chorobę, i jak ją zwalczyć. Niektóre schorzenia, jak na przykład ospa, od czasu wprowadzenia szczepień całkowicie opanowano. Przypuszcza się, że w chorobie Alzheimera istnieje wiele tzw. czynników ryzyka, które, jeśli są skupione u jednej osoby, po­wodują zachorowanie. Przykład: predyspozycja genetyczna + nagromadzenie produktów toksycznych z otoczenia + osłabie­nie odporności psychicznej lub immunologicznej. Wystarczy­łoby dysponować skutecznym środkiem przeciw jednemu z tych czynników, żeby powstrzymać proces chorobowy. Jak dotąd jedynym pewnym czynnikiem ryzyka jest wiek. Z pewnością nie ma człowieka, który nie chciałby odkrycia substancji zapobiegającej starzeniu się, która jednocześnie zmniejszyłaby liczebność populacji narażonej na zachorowa­nie.