Obecnie uważa się, że sprawa jest o wiele bardziej skompliko­wana. Prawda, że wiele funkcji ma swoją lokalizację w mózgu. Osoba, u której stwierdzono udar naczyniowy w płacie czoło­wym lub chorobę Picka, manifestuje tzw. zespół czołowy: euforię, utratę krytycyzmu w kontaktach społecznych. Lecz oprócz tego każdy obszar mózgu funkcjonuje w powiązaniu z innymi. Dobrym przykładem jest tu pamięć, która jednocześ­nie uaktywnia trzy różne obszary mózgu: część kory nazywanej neokorą asocjacyjną, usytuowaną po obu stronach mózgu, która jest źródłem funkcji kojarzenia; część przyśrodkową mózgu nazywaną hipokampem lub sys­temem hipokampalnym rogu Amona, połączoną z korą koja­rzeniową, a będącej magazynem wspomnień; pierwotną część mózgu nazywaną jądrem podstawnym Mey-nerta, która wysyła do kory kojarzeniowej i hipokampa sub­stancje chemiczne niezbędne w procesie zapamiętywania. Teraz rozumiemy, dlaczego uszkodzenie mózgu w chorobie Alzheimera dotyczy tych właśnie trzech obszarów. Ale w jakiej kolejności? Długo sądzono, że pierwotnie schorzenie atakuje korę mózgową (stąd spotykana dotąd nazwa „otępienie koro­we"). Obecnie nie jest to takie pewne...